پیاو سه‌ری به‌رزۆ کرد ده‌ستی دایه‌ به‌ر چاویو و وتی: تاقه‌ت بێنه‌ ئه‌ونه‌مان نه‌ماوه‌

ژن له‌ سه‌ر به‌ردێک دانیشت. سه‌رێکی خه‌مه‌کانی له‌ گه‌رووی هه‌ڵواسرابوو ئه‌و سه‌ری تری له‌ مه‌چه‌کی ده‌ستی پیاو خۆی توند کردبوو. وه‌ک ته‌نافێک نه‌یده‌هێشت له‌ یه‌ک ون ببن.

ژن وتی: قه‌ت دلم بۆت ته‌نگ نابێت که‌ی بریار وا بوو ئاوا بیت؟! ئه‌و کاته‌ی وتم خۆشم ئه‌وێیت تۆ هه‌ر خۆت بوویتوو و منیش پڕ مشتێک خۆزگه‌و ئازار ئێستا من هه‌ر خۆمم له‌گه‌ڵ خۆزگه‌کانموو مشتێکی ‌به‌سراو تۆیش هه‌موو ئازاره‌کانی من.

پیاو ته‌نافه‌که‌ی کێشا. خه‌مه‌کان له‌ گه‌رووی ژن توندتر بوون. دیسان وه‌رێ که‌وتن. ژن به‌قه‌د درێژایی رێ بیره‌وه‌ریه‌کانی هه‌لکراندبوو. پیاو به‌قه‌د درێژایی رێ وتبووی: ئه‌م دابرانه‌ به‌ خواستی من نه‌بوو.

دوای پیاسه‌یێکی زۆر پیاو له‌رزۆک خه‌مه‌کانی له‌ مه‌چه‌کی بچراندوو وتی گه‌ییشتیین. ژن هه‌وڵی دا ته‌نافه‌که‌ له‌ ملی ببچرێنێ به‌ڵام نه‌یتوانی ده‌ستی کرد به‌ هه‌ڵاتن .ته‌نافه‌که‌ له‌ داروو به‌رد گیری ده‌کرد. پیاو بێده‌نگ لێی ده‌روانی. ژن ئاوری نه‌دایه‌وه‌ به‌ڵام پیته‌کان بێده‌نگ له‌ زاری ده‌که‌وتنه‌ سه‌ر عه‌رز. با پیته‌کانی له‌ باوه‌ش گرتوو پڕ به‌ ده‌شته‌که‌ قیراندی: ئیتر دلم بۆت ته‌نگ نابێت.

تمام مقالات ارائه شده را در اینجا ببینید

دانلود مقاله ی کامل

بکشی. به این فکر میکنم که تو چقدر شبیه بودی به این دندان عقلی که دکتر میگوید. پوسیدگی نداشتی ولی سیستم من را ریخته بودی به هم و جای بقیه را تنگ کرده بودی. دندانم مقاومت میکند لثه ام هم. نمیخواهند از هم جدا شوند بعد از این همه سال ریشه دواندن و همسایه بازی……..

….. اشکم می ریزد از گوشه چشمم. دکتر می پرسد خوبی؟ با سر اشاره می کنم که یعنی آره، می گوید: نباید درد داشته باشه با اون همه آمپول بی حسی.

دهمین گاز استریلی است که چپانده ام توی دهنم، خونش بند بیا نیست. دست هایم شده اند یک تکه یخ، سرم داغ است، گیج می رود و درد می کند، دهانم طعم خون می دهد، حرف نمی توانم بزنم، می خواهم صد سال سیاه جای بقیه باز نشود!

گریه می کنم. همکارم می گوید درد می کنه مگه؟ سرم را تکان می دهم. دلم می خواهد بگویم «هنوز هم آره» ولی آدم با حرکت سرش فقط می تواند بگوید «آره»، نه بیشتر.

دکتر می گوید که یخ بگذار روش، می بنده خون رو. نه دکتر، فایده ندارد، من قبلاً، سال ها قبل امتحان کرده ام، یخ هم جواب نمی دهد… طول می کشد… زمان می برد… .

همکارم می گوید: لابد تو بدزخمی، من کشیدم دو ساعت بعدش تمام شد، بسته شد، تو دو روز ونیم است که کشیدی، هنوز مثل ساعت اولش خون می آید. چه خوب که همکارم از تکان دادن سر فقط می گیرد که یعنی آره … .

دکتر می گوید دهانت را باز کن، باز می کنم. می گوید این طوری نه، گنده باز کن! می گوید: ببین، هم زخمش بسته شده، هم اینکه چه تر و تمیز جای بقیه باز شده.

جای خالی اش هنوز درد می کند… دکتر نمی داند.

اعظم ایرانشاهی

روی صندلی کنار دیوار نشستم و از پنجره به بیرون نگریستم. این ارتفاع چقدر برایم زیاد بود.

آسمان . تو . گریه:

به آسمان نگاه کردم پر از ابر بود و من… من پر بودم از تو. بغض آسمان شکست و من تو را گریه کردم.

اتاق . کتاب . شاید زندگی:

و اتاق…همان که من و تو ساخته بودیمش….کتابم از وسط به دو نیم شده بود و “شایدزندگی” دیگر نبود.

چشم . تاکسی . دل تنگ

دوباره از پنجره به بیرون نگاه کردم . چشمم به دنبال تو بود. دل تنگم را دیدم که منتظر تاکسی ست. این ارتفاع چقدر برایم کم بود.

وتم:ببوره‌ نه‌مزانی خه‌وتووی

وتت:ده‌مزانی دییت ئێستا خه‌وم به‌ تۆوه‌ ده‌دی

- په‌نجه‌ره‌کان ده‌به‌ستم باران باریوه‌ نه‌ خۆش ئه‌که‌وی

- له‌گه‌ل هاتنه‌ سه‌ری تۆ خه‌وم ئه‌دی. له‌ پلکانه‌کان سه‌ر ئه‌که‌وتی هه‌نگاوێک به‌رز هه‌نگاوێک سووک.

- زۆرم پیاسه‌ کردوه‌ ده‌مویست له‌گه‌ل کازیوه‌ی به‌یانی بێمه‌ لات.

- هه‌نگاوه‌کانت گالته‌یان پێ ده‌کردم. کاتێک به‌رز بوو ده‌مزانێ تۆی کاتێک هێواش بوو نه‌مده‌ناسیت.په‌نجه‌ره‌کان مه‌به‌سته‌.کاتێک به‌سراوه‌ هه‌ست ده‌که‌م ئه‌وه‌ی له‌م دیوه‌یه‌ ده‌ست له‌ بینم ئه‌نێ.

چاوێکم له‌ دیوه‌که‌ت کرد.دیواره‌کان پر له‌ وێنه‌ی قاپ گیراو بوون.

هه‌نگاوه‌کان شانۆیێکی سه‌یریان بۆت ساز کردبوو. ده‌وریان لێ دابووی له‌م لا بۆ ئه‌و لا ده‌ستیان ده‌کێشای. تۆیان ده‌خسته‌ نێوه‌راستوو به‌ ده‌ورتا سه‌مایان ده‌کرد.

خه‌وتی.به‌ هێواشی له‌ پلکانه‌کان هاتمه‌ خوار.ئه‌مرۆ بۆ دوایین جار سه‌یرم کردی.

تالێکی قژت له‌ ده‌ستت ئاڵاندوو وتت: ده‌یان برمه‌وه‌ لێیان بێزار بووم.

وتم:هاتووم پێت بلێم……

- هیچ مه‌لێ ده‌زانم هه‌نگاوه‌کان بێزاریان کردووی به‌لام له‌ رۆیشتنت زیز نابم.

بۆ دوایین جار سه‌یرم کردی.سه‌رم سوورما چۆن توانیم…..

ئێستا هه‌موو شه‌قامه‌کان له‌گه‌ل من هه‌نگاو ده‌نین. ده‌مانه‌وێ شاره‌که‌ بپێچینه‌وه‌. ده‌مه‌وێ هه‌مووی له‌گه‌ل خۆم به‌رم. په‌نجه‌ره‌که‌ت لێ ببه‌ستم. درگاکه‌ت لێ داخه‌م سه‌مای هه‌نگاوه‌کانت لێ تێک ده‌م.

بلێی زیز ببی؟ نه‌ک له‌ نه‌بوونم. پێشتر وتووته‌ ئه‌وه‌ زیزت ناکا.

با یک بادبان قرمز

و دو پاروی سبز قشنگ

که مرا به سرزمین های دور ببرد…..

قایقم آنقدر زیبا شد

که ترسیدم

آب رنگ آبی اش را ببرد

وبادبانهای سپیدش را بشکند

وپاروهای سبزش کهنه شوند

برای همین هرگز قایقم را به آب نینداختم…

من هرگز به سرزمین های دور نرفتم…

فقط قایق قشنگم را تماشا کردم

من هرگز جایی نرفتم….

شل سیلور استاین

میترسم

اعماق مرا به سمت خود میکشد

انگار به اعماق خودم

سقوط خواهم کرد.

در بلندی ها سرم گیج میرود

مرا به سمت خود میکشد

اعماق درونم.

عزیز نسین